Unha iniciativa de formación e dinamización de 12 horas de duración, concibida como unha “píldora” formativa distribuída en 3 sesións, deseñada especificamente para o territorio do GDR Terra e Auga. A proposta busca impulsar, teatralizar e valorar o patrimonio material e cultural inmaterial que define ás comarcas de Condado, Paradanta e o Concello de Salceda de Caselas, todo o ámbito territorial do GDR. 

O obxectivo é que o alumnado adquira ferramentas prácticas para interpretar a súa propia memoria e realidade, entendendo que o patrimonio é un “arquivo vivo”. Esta formación é un proceso onde as historias individuais de cada aldea se van unindo para crear un relato colectivo que reforce a cohesión territorial entre a terra e a auga que nos une.

Contexto e Filosofía: O Teatro Ruralitario

• Orixe e Historia: O teatro ruralitario nace como unha ferramenta de transformación social onde a propia comunidade deixa de ser espectadora para converterse en creadora.
• Teatro por e para o pobo: Busca romper a barreira entre profesionais e afeccionados, entendendo que a arte é un dereito e unha necesidade de expresión de todas as persoas.
• Memoria e Identidade: Serve para rescatar historias esquecidas e reforzar os lazos sociais en momentos de despoboamento, dinamizando o rural e xerando un espazo atractivo que anima á xente a participar e habitar o seu territorio de xeito activo.

Proceso Creativo: De “Terra e Auga” ao Escenario

O curso abordará as fases técnicas para construír unha peza desde a raíz:

• Rexistro e Inmortalización: Uso de escritos, vídeos, audios e obxectos para documentar os relatos das persoas entrevistadas. Este material ponse a disposición da sociedade como un legado de memoria oral.
• Creación do Guion e Personaxes: Transformación da memoria viva e as entrevistas en textos dramáticos con personaxes baseados na realidade local.
• O Corpo como Ponte: Traballaremos a expresión corporal e o movemento para habitar o patrimonio. O corpo do veciño convértese na ponte que conecta a pedra do monumento coa emoción.
• O “Retrincos Teatrais”: Metodoloxía para enlazar historias individuais nunha peza colectiva coherente.
  Escenificación Sostible: Montaxe de escenas en BICs (Bens de Interese Cultural) e espazos de patrimonio etnográfico (muíños, lavadoiros, pesqueiras, etc.). Apostamos polo baixo impacto e o uso de materiais reciclados ou cotiáns.

Metodoloxía: A Escoita e o Rexistro da Memoria

Capacitaremos ao alumnado na técnica da entrevista biográfica, centrada en:

• Procurar a memoria emocional: Como rescatar a vivencia e o sentir máis alá do dato técnico.
• Xestión do proceso: Superación da timidez inicial e acceso a relatos inéditos grazas á proximidade veciñal.
• Ética do rexistro: Importancia do consentimento e do retorno da arte á súa comunidade.

Beneficios do Teatro Ruralitario

• Gobernanza Participativa: A cidadanía toma un papel activo na narración do seu propio patrimonio.
• Benestar e Integración: Mellora a autoestima colectiva e facilita a cohesión interxeracional.
• Desenvolvemento Local: Dinamización cultural cun modelo sostible e reproducible.